وبسایت شعروموسیقی کردی
آخرین مطالب
امکانات وب
لیست اسامی بازیهای «غیر مجاز» خارجی از سوی بنیاد ملی بازیهای رایانهای اعلام شد. بنیاد ملی بازیهای رایانهای زیرنظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است كه به اختصار در اساسنامه آن «بنیاد» نامیده میشود. این بنیاد مؤسسهای فرهنگی، هنری، غیرانتفاعی، غیردولتی و ایرانی است كه شخصیت حقوقی مستقل دارد. اساسنامه بنیاد در 11 ماده و پنج تبصره در جلسه 584 در خردادماه سال ۸۵ به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید.
مهندس بیطرف، مسوول دبیرخانه بنیاد ملی بازیهای رایانهای در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرد که با ساماندهی بازار بازیهای رایانهای خارجی و باهمكاری نهادهای فعال در این عرصه، در گام نخست دو موضوع تكثیركنندگان مجاز بازیها و دیگری طراحی و تنظیم لیست بازیهای مجاز و غیر مجاز پیگیری خواهد شد. بنابراین یکی از اهداف این بنیاد عدم دسترسی گیمرها به بازیهای غیر مجاز است.
به گزارش عصر ارتباط، لیست اسامی بازیهای «مجاز» و «غیر مجاز» بر روی سایت این موسسه -http://www.ircg.ir- منتشر شد. بر اساس آخرین لیست ارایه شده از سوی بنیاد بازیهای رایانهای به تاریخ 16 مهر ماه، در حدود سی بازی این لیست در رده بازیهای غیر مجاز قرار گرفتهاند که می توان نام بازیهایی چون کانتر نسخههای 1.7 و 2، خدای جنگ (God of War) هر دو نسخه و ندای وظیفه و همچنین MGS 3 را دید.
بی شک با دیدن لیست سیاهی که بنیاد ارایه کرده است، چندین سوال مطرح خواهد شد. اولین سوالی که به ذهن خطور خواهد کرد، نحوه تشخیص «مجاز» و «غیر مجاز» بودن یک بازی است. آیا بازیها بر اساس خشونت حذف میشوند و یا نوع داستانپردازی یا اینکه تنها بازیهایی مجاز خواهند بود که کاور بازی به اندازه کافی برای مخاطب جذاب باشد.
نکته دیگری که در این میان میتواند نقشی اساسی داشته باشد در این است که چه مرجعی بر فروش بازیهای غیر مجاز از سوی فروشندگان نظارت خواهد داشت و از وزود این دست از بازیها به بازار جلوگیری میکند. و آیا اصولاً به عواقب این «خوب» و «بد» معرفی کردن بازیها اندیشیده شده است.
در همین زمینه نظرات توزیع کنندگان بازیهای رایانهای را جویا شدیم. حقیقت نمایندهی «وست گیم» (West Game) که یکی از پر سابقه ترین توزیع کنندگان بازیهای ویدیویی است در همین زمینه گفت: «این دسته بندی بازیها تنها به ضرر توزیعکنندگانی است که از سوی ارشاد دارای گواهی ثبت هستند سایر توزیعکنندگانی که چنین ثبتی ندارند به راحتی میتوانند بازیهای غیر مجاز را عرضه کنند. به عنوان مثال بازی ندای وطیفه ۴ (Call Of Duty 4) که غیر مجاز اعلام شده و شرکت ما نیز این بازی را توزیع نمی کند، بازار فروش این بازی را که گاه به ۳۰ نسخه در روز نیز میرسید را از دست داده است.» از سوی دیگر «دی سی گیم» (DC Game) از دیگر توزیع کنندگان مطرح بازیهای ویدیویی اعلام کرد: «با چنین رویکردی به طبع فروش بازی های غیر مجاز در بازار سیاه دور از انتظار نخواهد بود. ما نیز تنها میتوانیم تابع دستورالعملهای صادره از سوی ارشاد و بنیاد باشیم.» فروشندگان بازیهای رایانهای که بازیهای غیر مجاز را نمیفروشند اعلام کرده اند که نبود بازیهای «غیر مجاز» که بیشتر آنها نیز بازیهای نامداری نیز هستند، در فروش فروشگاه آنان تاثیر گذار بوده است.
نکته دیگری نحوه تشخیص «مجاز» بودن یک بازی است. تیمی که این مسئولیت را بر گردن دارد، برای تشخیص «مجاز» بودن یک بازی، آنها را یک به یک امتحان میکند. اگر چنین است، قطعاً برای اتمام یک بازی زمان زیادی صرف خواهد شد و بازیهایی نیز وجود دارند که تا اتمام کامل آن زمان زیادی گرفته خواهد شد. علاوه بر آنکه در دنیا هر روز بازیهای جدیدی معرفی میشوند، بنابراین بنیاد تا پایان سال فقط و فقط باید بنشیند و بازی کند و نتیجه آن شود که فلان بازی «مجاز» است یا خیر، آنهم به شرط کار شبانه روزی.
در غیر اینصورت، نوع تشخیص بر اساس ماجراهای داستانی بازی است که در سایتهای گوناگون میتوان این اطلاعات را یافت. البته ضعفی که این اطلاعات دارند در این است که در خصوص ماهیت بازی چیز چندانی برای گفتن ندارند. البته این روش بسیار کاراتر، سریعتر و کم هزینهتر خواهد بود. مسالهی عدم اطلاعات کافی باعث میشود که بسیاری از واقعیات بازیها نادیده گرفته شوند و تیم بنیاد را به راهی اشتباه ببرند و یک بازی را «غیر مجاز» اعلام کنند.
متاسفانه چند ایراد جزیی نیز در این لیست دیده میشود. بیسان این ایرادات باعث میشود که بنیاد در لیستهای بعدی خود دقت بیشتری را به خرج دهد. در یکی از صفحات این لیست نام یک بازی «غیر مجاز» اعلام شده در صورتیکه چند صفحه آن طرفتر نام همان بازی «مجاز» اعلام شده است. این دو دستگی نیز جای بحث و انتقاد دارد. جالبتر آنکه در این لیست به اسامی بازیهایی برخورد کردیم که این بازیها چندین سال پیش عرضه شده اند و گاهی نیز تاریخ انتشار آنها به بیش از ۴ سال میرسد که شاید این بازیها دیگر امروز مخاطبی را نداشته باشند. در این بین میتوان به بازی «رویین تن» یا همان Undying اشاره کرد. این مساله برای توزیع کنندگان و فروشندگان بازیهای رایانهای گمراه کننده است و در یک سردرگمی فروش یا عدم فروش گیر کردهاند.
متاسفانه در این لیست نام بازیهایی نیز به چشم می خورد که در رده بازیهای ورزشی طبقه بندی میشوند و هیچ عوارض فرهنگی و سیاسی ندارد و در لیست بازیهای «غیر مجاز» جای گرفتهاند. نمونه این دسته بازیها را می توان به بازی المپیک چین با نام «Beijing 2008» اشاره داشت.
از سوی دیگر یکی از بازیسازان ایرانی، که نخواست نامش عنوان شود، این روند را چندان مثبت ارزیابی نکرده و معتقدند که چنین رویکردی باعث میشود تا بازیسازان نتوانند به بازیهایی چون ندای وظیفه دسترسی داشته باشند تا با تکنولوژیهای جدید و ایدههای نو ارتباط برقرار کنند و از تجربیات آنان بهره بگیرند. این بازی ساز ایرانی معتقد بود که «غیر مجاز» اعلام کردن بازیهایی چون ندای وظیفه ۴ کمی عجیب به نظر میرسد چراکه این بازی جز محدود و معدود بازیهایی است که نام خلیج فارس را در داستان خود ذکر کرده است. علاوه بر آن در این بازی با صحنههایی غیر اخلاقی و غیر اسلامی نیز روبرو نخواهیم شد.
وبسایت شعروموسیقی کردی...
مهندس بیطرف، مسوول دبیرخانه بنیاد ملی بازیهای رایانهای در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرد که با ساماندهی بازار بازیهای رایانهای خارجی و باهمكاری نهادهای فعال در این عرصه، در گام نخست دو موضوع تكثیركنندگان مجاز بازیها و دیگری طراحی و تنظیم لیست بازیهای مجاز و غیر مجاز پیگیری خواهد شد. بنابراین یکی از اهداف این بنیاد عدم دسترسی گیمرها به بازیهای غیر مجاز است.
به گزارش عصر ارتباط، لیست اسامی بازیهای «مجاز» و «غیر مجاز» بر روی سایت این موسسه -http://www.ircg.ir- منتشر شد. بر اساس آخرین لیست ارایه شده از سوی بنیاد بازیهای رایانهای به تاریخ 16 مهر ماه، در حدود سی بازی این لیست در رده بازیهای غیر مجاز قرار گرفتهاند که می توان نام بازیهایی چون کانتر نسخههای 1.7 و 2، خدای جنگ (God of War) هر دو نسخه و ندای وظیفه و همچنین MGS 3 را دید.
بی شک با دیدن لیست سیاهی که بنیاد ارایه کرده است، چندین سوال مطرح خواهد شد. اولین سوالی که به ذهن خطور خواهد کرد، نحوه تشخیص «مجاز» و «غیر مجاز» بودن یک بازی است. آیا بازیها بر اساس خشونت حذف میشوند و یا نوع داستانپردازی یا اینکه تنها بازیهایی مجاز خواهند بود که کاور بازی به اندازه کافی برای مخاطب جذاب باشد.
نکته دیگری که در این میان میتواند نقشی اساسی داشته باشد در این است که چه مرجعی بر فروش بازیهای غیر مجاز از سوی فروشندگان نظارت خواهد داشت و از وزود این دست از بازیها به بازار جلوگیری میکند. و آیا اصولاً به عواقب این «خوب» و «بد» معرفی کردن بازیها اندیشیده شده است.
در همین زمینه نظرات توزیع کنندگان بازیهای رایانهای را جویا شدیم. حقیقت نمایندهی «وست گیم» (West Game) که یکی از پر سابقه ترین توزیع کنندگان بازیهای ویدیویی است در همین زمینه گفت: «این دسته بندی بازیها تنها به ضرر توزیعکنندگانی است که از سوی ارشاد دارای گواهی ثبت هستند سایر توزیعکنندگانی که چنین ثبتی ندارند به راحتی میتوانند بازیهای غیر مجاز را عرضه کنند. به عنوان مثال بازی ندای وطیفه ۴ (Call Of Duty 4) که غیر مجاز اعلام شده و شرکت ما نیز این بازی را توزیع نمی کند، بازار فروش این بازی را که گاه به ۳۰ نسخه در روز نیز میرسید را از دست داده است.» از سوی دیگر «دی سی گیم» (DC Game) از دیگر توزیع کنندگان مطرح بازیهای ویدیویی اعلام کرد: «با چنین رویکردی به طبع فروش بازی های غیر مجاز در بازار سیاه دور از انتظار نخواهد بود. ما نیز تنها میتوانیم تابع دستورالعملهای صادره از سوی ارشاد و بنیاد باشیم.» فروشندگان بازیهای رایانهای که بازیهای غیر مجاز را نمیفروشند اعلام کرده اند که نبود بازیهای «غیر مجاز» که بیشتر آنها نیز بازیهای نامداری نیز هستند، در فروش فروشگاه آنان تاثیر گذار بوده است.
نکته دیگری نحوه تشخیص «مجاز» بودن یک بازی است. تیمی که این مسئولیت را بر گردن دارد، برای تشخیص «مجاز» بودن یک بازی، آنها را یک به یک امتحان میکند. اگر چنین است، قطعاً برای اتمام یک بازی زمان زیادی صرف خواهد شد و بازیهایی نیز وجود دارند که تا اتمام کامل آن زمان زیادی گرفته خواهد شد. علاوه بر آنکه در دنیا هر روز بازیهای جدیدی معرفی میشوند، بنابراین بنیاد تا پایان سال فقط و فقط باید بنشیند و بازی کند و نتیجه آن شود که فلان بازی «مجاز» است یا خیر، آنهم به شرط کار شبانه روزی.
در غیر اینصورت، نوع تشخیص بر اساس ماجراهای داستانی بازی است که در سایتهای گوناگون میتوان این اطلاعات را یافت. البته ضعفی که این اطلاعات دارند در این است که در خصوص ماهیت بازی چیز چندانی برای گفتن ندارند. البته این روش بسیار کاراتر، سریعتر و کم هزینهتر خواهد بود. مسالهی عدم اطلاعات کافی باعث میشود که بسیاری از واقعیات بازیها نادیده گرفته شوند و تیم بنیاد را به راهی اشتباه ببرند و یک بازی را «غیر مجاز» اعلام کنند.
متاسفانه چند ایراد جزیی نیز در این لیست دیده میشود. بیسان این ایرادات باعث میشود که بنیاد در لیستهای بعدی خود دقت بیشتری را به خرج دهد. در یکی از صفحات این لیست نام یک بازی «غیر مجاز» اعلام شده در صورتیکه چند صفحه آن طرفتر نام همان بازی «مجاز» اعلام شده است. این دو دستگی نیز جای بحث و انتقاد دارد. جالبتر آنکه در این لیست به اسامی بازیهایی برخورد کردیم که این بازیها چندین سال پیش عرضه شده اند و گاهی نیز تاریخ انتشار آنها به بیش از ۴ سال میرسد که شاید این بازیها دیگر امروز مخاطبی را نداشته باشند. در این بین میتوان به بازی «رویین تن» یا همان Undying اشاره کرد. این مساله برای توزیع کنندگان و فروشندگان بازیهای رایانهای گمراه کننده است و در یک سردرگمی فروش یا عدم فروش گیر کردهاند.
متاسفانه در این لیست نام بازیهایی نیز به چشم می خورد که در رده بازیهای ورزشی طبقه بندی میشوند و هیچ عوارض فرهنگی و سیاسی ندارد و در لیست بازیهای «غیر مجاز» جای گرفتهاند. نمونه این دسته بازیها را می توان به بازی المپیک چین با نام «Beijing 2008» اشاره داشت.
از سوی دیگر یکی از بازیسازان ایرانی، که نخواست نامش عنوان شود، این روند را چندان مثبت ارزیابی نکرده و معتقدند که چنین رویکردی باعث میشود تا بازیسازان نتوانند به بازیهایی چون ندای وظیفه دسترسی داشته باشند تا با تکنولوژیهای جدید و ایدههای نو ارتباط برقرار کنند و از تجربیات آنان بهره بگیرند. این بازی ساز ایرانی معتقد بود که «غیر مجاز» اعلام کردن بازیهایی چون ندای وظیفه ۴ کمی عجیب به نظر میرسد چراکه این بازی جز محدود و معدود بازیهایی است که نام خلیج فارس را در داستان خود ذکر کرده است. علاوه بر آن در این بازی با صحنههایی غیر اخلاقی و غیر اسلامی نیز روبرو نخواهیم شد.
ما را در سایت وبسایت شعروموسیقی کردی دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: بهنام
بازدید: 277